Second Life

เป็นนิทรรศการที่เกิดจากการร่วมมือระหว่าง 2 ศิลปิน โดยมีผลงานที่เคยจัดแสดงในนิทรรศการ “Chronicle of the Landscape” ของสาครินทร์ เครืออ่อน เป็นตัวแปรต้น และจารุพัชร อาชวะสมิต เป็นผู้ถักทอต่อชีวิตที่สองให้ชิ้นงานเดิม 

ผลงานในนิทรรศการ “Chronicle of the Landscape” ซึ่งจัดแสดงในปี พ.ศ. 2565 ของสาครินทร์ เป็นงานภาพถ่ายวัสดุผ้าใบขนาดใหญ่เต็มพื้นที่ผนังหอศิลป์จำนวน 3 ชิ้น เป็นภาพภูมิทัศน์ธรรมชาติที่จังหวัดราชบุรีซึ่งถูกเปลี่ยนแปลงด้วยการคุกคามของมนุษย์ มีเจตนาจะโอบล้อมและดึงผู้ชมเสมือนการประจันหน้ากับสถานที่จริง  ทำให้ความสามารถในการรับรู้เลือนราง ยากที่จะแยกแยะว่าสิ่งใดจริง และสิ่งใดเสมือนจริง เมื่อลอกชิ้นงานออกจากผนัง ผลงานดังกล่าวไม่สามารถนำไปจัดแสดงได้ใหม่ ซึ่งวารินแล็บ คอนเท็มโพรารีได้เก็บรักษาไว้ร่วมปี เมื่อเวลาผ่านไป คำถามหนึ่งที่ดังก้องจนไม่อาจละเลยได้คือ เมื่อผลงานศิลปะได้ทำหน้าที่ที่ถูกกำหนดไว้จนเสร็จสิ้นแล้ว  ผลงานหรือวัสดุนั้นจะกลายเป็นอะไร? 

วารินแล็บ คอนเท็มโพรารี มีปณิธานที่จะสื่อสารประเด็นความยั่งยืนและสิ่งแวดล้อม ผ่านงานนิทรรศการศิลปะที่สร้างสรรค์และกระตุ้นให้เกิดการปฏิบัติจริง ในหลายๆ นิทรรศการ งานศิลปะถูกสร้างขึ้นด้วยความซับซ้อนเพื่อสื่อความเฉพาะเรื่อง  และบางครั้งเมื่อนิทรรศการจบลง ผลงานก็ไม่สามารถเก็บสะสมไว้ได้ ด้วยความใจกว้างของสาครินทร์และชิ้นงานที่เอื้อแก่การสร้างสรรค์  วารินแล็บ คอนเท็มโพรารี จึงริเริ่มโครงการปลุกชีวิตให้แก่งานศิลปะชิ้นเดิม โดยมีจิ๊กซอว์สำคัญคือจารุพัชร อาชวะสมิต ผู้มีสายตาและความสามารถในการรื้อ และรังสรรค์วัสดุเดิมเป็นผลงานชิ้นใหม่ 

จารุพัชร เป็นผู้มีความถนัดด้านศิลปะสิ่งทอ มีความเชี่ยวชาญในการใช้วัสดุหลากหลายประเภทมาผสานกับเทคนิคการทอ จารุพัชรให้คุณค่ากับชื้นส่วนเล็ก ๆ ที่เป็นรากฐานของการประกอบรูปทรงที่สมบูรณ์แบบ  ผืนผ้าใบมหึมาของสาครินทร์ เป็นความท้าทายชิ้นใหม่ของเธอ สมการที่เธอต้องขบคิดคือ ความชัดเจนสมจริงของภาพเดิม และความเป็นตัวตนของเธอเอง  จารุพัชร ให้ชีวิตกับวัสดุนี้อีกครั้งด้วยฝีมือและจิตวิญญาณความสร้างสรรค์  เธอเชื่อว่า “การทอคือการผสานหลายองค์ประกอบให้เป็นเอกภาพ”

นิทรรศการ “Second Life” เป็นความร่วมมือในการส่งทอดงานศิลปะชิ้นหนึ่งที่หมดอายุขัย และเปลี่ยนผ่านด้วยการกระบวนการทางศิลปะเพื่อให้เกิดชีวิตใหม่  จารุพัชรสานต่อสิ่งที่เธอรับช่วงมาจากสาครินทร์ด้วยการตีความใหม่ ทั้งในมิติของวัสดุและเนื้อหาในงาน  สำหรับเธอแล้วธรรมชาติไม่เคยอยู่นิ่ง ธรรมชาติเต็มไปด้วยพลังชีวิต พร้อมจะฟื้นสภาพและเติบโตเสมอไม่ว่าจะอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบใด ซึ่งวัตถุไร้ชีวิตไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ เพราะฉะนั้นมนุษย์จึงควรยื่นมือเข้ามาช่วยต่อวงจรชีวิต และใช้วัสดุทั้งหลายอย่างยั่งยืน จารุพัชรพยายามในส่วนของเธออย่างเต็มที่เพื่อจะสร้างจุดเชื่อมที่นำพาชีวิตแรกไปสู่ชีวิตที่สอง จารุพัชรสร้างผลงานชื้นใหม่โดยมีเค้าโครงของชิ้นงานเดิม และให้ชีวิตที่สองแก่ผลงานปลดระวางของสาครินทร์อย่างเต็มภาคภูมิ “Second Life” จึงเป็นการต่ออายุชีวิตเดิม ให้เกิดเป็นชีวิตที่สองที่งดงามและมีอัตลักษณ์ของตนเองโดยชอบธรรม

Event Contact